Kokarda narodowa już gotowa!

W Rzeczypospolitej kokarda pierwotnie była biała, symbolizując
królewską zwierzchność władzy nad wojskiem. Pod koniec
XVIII w. i w latach Księstwa Warszawskiego noszona na czapkach
bywała już biało-czerwona, ale w Królestwie Polskim stała
się ponownie białą. Biało-czerwona kokarda narodowa sankcję
ustawową otrzymała dopiero w Powstaniu Listopadowym.
Sejm 7 lutego 1831 r. wprowadził kokardę dwubarwną, odwołując
się do przyjętego powstańczego herbu Królestwa Polskiego.
Biało-czerwone kokardy noszono w kolejnych powstaniach narodowych.
W 1919 r. stały się oficjalnym znakiem powstańczego
wojska w Wielkopolsce, a w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r.
znaczyły żołnierzy-ochotników oraz wspomagających wojsko
duszpasterzy, tzw. kapelanów lotnych.
W 2008 r. przywrócenia kokardy narodowej (które zostało zainicjowane
już w 2006 r. w Poznaniu), podjął się śp. Lech Kaczyński
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Od tej pory biało-czerwone kokardy
zdobią uczestników świąt narodowych – 11 Listopada i 3 Maja.
Zgodnie z zasadami podkreślającymi nadrzędność godła herbowego,
a nie pola tarczy, na którym godło występuje, kokardę polską
upina się bielą w środku. Tylko jeżeli kokarda ma być tłem dla przypinanego
na nią dodatkowo Orła, biel jest na zewnątrz, a czerwień
wypełnia środek.